@.. ผู้นำบุญ..ผู้นำแสงสว่างแห่งชีวิต..@ ผู้นำบุญสำคัญนะ เป็นประดุจดวงตะวันที่ให้แสงสว่างส่องโลก เราต้องไปทำหน้าที่ตรงนี้ อย่าเพียงทำตามลำพังของตัวเรา แล้วก็มีทัศนคติที่ยังไม่ถูกต้อง คือคิดว่าเราทำแค่นี้ก็พอ จะได้ไม่ต้องไปรบกวนใคร จะไปขอใครเขา แล้วก็อย่าไปคิดแทนเขาว่า “ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอย่างนี้ ถ้าเราไปชวนเขาทำบุญ เดี๋ยวเขาจะลำบาก”... อย่าไปคิด เพราะการสร้างบุญและบาปไม่ขึ้นอยู่กับภาวะเศรษฐกิจ ●เศรษฐกิจตกต่ำ บางคนจน แต่ที่รวยก็มี คนที่รวยซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจเลย เพราะฉะนั้น..เราไม่ต้องไปคิดแทนเขา อย่าไปวิตกแทนเขา ◇ดูอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ท่านโปรดมหาทุคตะ คนจนที่สุด มีผ้าเพียงผืนเดียวผลัดมาวัดกับภรรยา ถ้าพ่อบ้านมา แม่บ้านก็ต้องอยู่ที่บ้าน ไม่มีผ้านุ่งห่ม ถ้าแม่บ้านมา พ่อบ้านก็อยู่ที่บ้าน สลับกัน แล้วท่านยังต้องโปรดให้มหาทุคตะเอาชนะความตระหนี่ในใจ ความหวงแหน ทรัพย์ ท่านพูดตั้งแต่ยามเย็นถึงเช้า ๑๒ ชั่วโมง พูดให้เข้าใจจนกระทั่งมหาทุคตะเข้าใจ แล้วก็ตัดความกังวลใจ กลัวจะไม่มีผ้านุ่ง แล้วก็ปลื้มใจว่าเอาชนะความตระหนี่ ความหวงแหน ความไม่เข้าใจเรื่องราวของชีวิต ความวิตกกังวลกลัวว่า “ไม่มีผ้าจะนุ่งห่มหมดสิ้นไป ทำด้วยความเบิกบาน” ☆ตอนนั้นแหละ ใจได้หลุดจากผังจนถาวรแล้ว หลุดจากผังมหาทุคตะที่พญามารเขาหุ้มเอาไว้ เขาครอบเอาไว้ด้วยความตระหนี่ข้ามชาติ ความตระหนี่พญามารเขาบังคับนะ ให้เกิดความรู้สึกหวงแหนเสียดายทรัพย์ วิตกกังวล กลัวไม่มีกิน ไม่มีใช้ มันจะเป็นธรรมสีดำเข้าไปหุ้มเห็น จำ คิด รู้ ครอบไปเลย เหมือนโลกอยู่ ๆ มันมืด มองไปรอบทิศมันมืดไปหมดเลย มองไม่เห็นเลย อันนี้เหมือนกัน มันมืดไปหมด แล้วให้มีความรู้สึกหวงแหน เสียดาย วิตกกังวล กลัวไม่มีกินไม่มีใช้ แล้วคิด วน ๆ อย่างนั้น ย้ำคิดย้ำจำ ย้ำหวงแหนวนกันอยู่ ■ บุญก็พยายามจะสอดละเอียดให้ได้ช่องเจาะเข้าไป ด้วยการทำความเข้าใจว่า “ความหวงแหนความตระหนี่นี้จะทำให้ชีวิตอับเฉา ยากจนลำบาก สิ่งแวดล้อมไม่ดี แล้วก็มีโอกาสพลัดไปตกไปในอบายได้” ด้วยการกระทำที่เพื่อเอาตัวรอด เพื่อความอยู่รอดนั่นแหละ ความทุศีลก็จะเกิดขึ้น ◇ เพราะฉะนั้น..เขาจะสอดละเอียดมา เข้ามาในกลางตรงนั้นเลย เจาะเข้าไปทีละนิด เจาะเข้าไปเรื่อย ๆ โดยได้กัลยาณมิตรนี่แหละไปแนะนำ พูดสิ่งเหล่านี้ผ่านหูผ่านตาเขา เพื่อจะเข้าไปถึงใจ ผ่านทางหูขึ้นสมอง ลงศูนย์กลางกาย ไปเจาะดวงความตระหนี่ที่มันเอาผังจนถาวรมาหุ้มชีวิตเอาไว้ □ กัลยาณมิตรจะไปเจาะตรงนี้ พูดไปเรื่อย ๆ ๆ ๆ บุญเขาก็เติมไปเรื่อย ๆ ๆ จนกระทั่งถึงจุด ๆ หนึ่ง ความสว่างที่อยู่ตรงกลาง ความตระหนี่ที่มันมืด ๆ ก็ค่อย ๆ เพิ่มปริมาณมากเข้า ๆ ๆ เหมือนแสงสว่างค่อย ๆ สว่างมากเข้า ๆ พอถึงจุด ๆ หนึ่งก็ปุ๊บ ดับความตระหนี่ไปเลย ดับความมืด ใจก็จะเบิกบาน ชิตัง เม เปลี่ยนจากตังเมมาเป็น ชิตัง เม ชนะแล้ว ผ่องใส บุญก็สอดเข้าไปเต็มที่ ผังรวยถาวร กับอุปกรณ์ในการสร้างบารมี ปิดประตูอบาย เปิดประตูสวรรค์ เปลี่ยนสมบัติหยาบไปละเอียด จากสมบัติน้อยไปเป็นมหาสมบัติ จากจนถาวรไปรวยถาวร เกิดขึ้นตรงนี้เลย อยู่ในนั้นเลย จะมีผังติดกันไป ○ มนุษย์ในโลกนี้ ทุกข์ทรมานกันเยอะ เพราะความตระหนี่และความประมาทชะล่าใจในชีวิตที่ผ่านมาในอดีตชาติ เดี๋ยวนี้ก็ยากจนกัน เราเอาเงินไปช่วยเขา ให้เขาแค่อิ่มอาหารมื้อหนึ่ง มีเสื้อผ้าให้เขาใส่ได้ชุดหนึ่ง แต่ผังจนถาวรก็ยังติดเขาอยู่นะ เท่ากับเราช่วยสนับสนุนให้เขาเป็นขอทานไปเรื่อย ๆ เขาจะไม่มีวันหลุดจากผังจนถาวรได้ ● ดังนั้น..ต้องเอาความรู้ไปให้เขา แล้วก็แนะให้เขาเอาชนะตัวเอง จับเขาเข้าสู่สมรภูมิรบกับความตระหนี่ ความหวงแหน ตระหนี่ ความหวงแหนนั้น พอเขาชนะได้ ผังนั้นดับปุ๊บ นั่นแหละจึงจะถูกหลักวิชชา □ เราต้องใจใสตลอดกาล ตรงนี้แหละคุณธรรมต่าง ๆ จะเข้ามา ขันติเอย อภัยทานเอย เมตตาธรรมเอย บารมี ๑๐ ทัศ พรั่งพรูเข้ามาสู่ตัวเรา เพราะฉะนั้น..ไปทำเถอะ จะดีมาก (พ.ศ.2545) ~~~~~~~~~~~~ ปล. ภารกิจสำคัญ..งานบุญทอดกฐินสามัคคี วันอาทิตย์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ วัดพระธรรมกาย ให้ชวนผู้มีบุญมาเอาบุญใหญ่มากันให้เยอะ ๆ ให้ล้นสภาธรรมกายสากล ช่วยกันให้สำเร็จเป็นอัศจรรย์ .................................... 🌟ทบทวนโอวาท ตอนที่ 524🌟 .. Cr : 📣 ดาวส่งสาร ( 2/11/62 ) 🔈🔉🔉🔊🔊

https://timeline.line.me/post/_ddA2QQ5xk0krfEOfqrjR24vNB3fmp6e7xWrf3Bs/1157271792402041111